logo

WEWNĘTRZNA SPÓJNOŚĆ

Jak się wydaje, – wewnętrzna spójność społeczności uczonych powinna opierać się na zasadzie partnerstwa w obrębie struktury organizacyjnej, co umożliwiałoby nieustanną konfrontację poglądów. Wymagałoby to powiąza­nia pluralizmu metod zarządzania z unifikacją zadań, jakie czekają uczonych. Chodziłoby głównie o zastąpienie — wszędzie tam, gdzie to jest możliwe – nominacji wyborem i przestrzeganie zasady rotacji w obrębie zespołowego kierownictwa. Podobnie i płynność w doborze współpracowników jest niezbęd­na, skoro zdobycie dypłomu nie może być równoznaczne z prawem autory­tatywnego rozstrzygania zagadnień w epoce, w której kształcenie się jest procesem trwającym właściwie całe życie.


error: Content is protected !!